Ostrokrzew paragwajski
Nazwał ten krzak francuski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Jest to dwupienna roślina pochodząca z Ameryki łacińskiej. Yerba mate rośnie do około 15 m długości. W naturalnym środowisku rośnie w specyficznych terenach leśnych, zwanych yerbales, w skład których wchodzą również rodzaje z rodziny wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.
Tereny te, dziś nie rzadko zniszczone w wyniku przemysłowego pozyskiwania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas owocowania ostrokrzewu przypada na okres jesienny. Białe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się czerwone owoce. Liście są podłużne, o wymiarach do 5 cm, zimozielone.
Plony z z jednej rośliny są wykonywane co trzy lata, w trakcie których można pozyskać nawet do 65 – 85 funtów suszonych liści. Po za ostrokrzewem paragwajskim zbiera się także liście innych rodzajów, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rodzimych ostrokrzewów wykorzystywali też północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów sporządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.